 |
||||||
 |
||||||
 |
||||||
 |
||||||
|
||||||
|
DE SCHILDPAD
De DS duwt zijn eigen boeggolf voor zich uit, dubbel uitgevoerd, uiteraard in roestvrij staal, de Pallas-versie heeft zelfs een waterlijn langszij. Wie beweert dat de DS een snoek is omdat er van voren snoektanden uitsteken, heeft nog nooit een snoek gezien. Het is duidelijk dat het de rubberen puntschoenen zijn van een surfer die zijn waterskies is vergeten. Roland Barthes noemde de DS een kathedraal van licht. Tja, vergeleken met een Volvo wel, maar echt licht wordt het in een DS toch pas als je het dak eraf haalt. Laat dat nu juist het aardigste onderdeel zijn: de eierschaal op het het hoofd van het kuiken. Maar wacht: had de DS eigenlijk niet “De Schildpad” moeten heten, al was het alleen al om het intrekken van haar ronde poten? Om begrijpelijke reden werd deze bijnaam afgekeurd. De DS is daarvoor te snel, met name in het wegroesten. Nee, de vergelijking met een snoek heb ik nooit begrepen. De enige auto’s met vinnen zijn Tatra’s of Amerikaanse sleeën. De vergelijking met een platvis is logischer, in de laagste stand begraaft de DS zich bijna in het wegdek, met ruitensproeieroogjes die rogachtig uit de motorkap omhoog steken en nog echt clownachtig kunnen huilen ook. Valt er dan wat te huilen? Zeker wel, van woede. De DS is permanent kwaad. Welke andere auto heeft zijn oren zo plat naar achteren? Bij de ID zijn ze zelfs rood van drift. Ik kan me dat wel voorstellen. De rest van de auto’s, zeker de huidige generatie, is zo lelijk dat het voelt als een aanval. Vroeger waren auto’s persoonlijkheden; bijnamen accentueerden het karakter. Tegenwoordig zijn auto’s zielloze klonen, bijnaam onwaardig. Woest word je ervan. |
||||||
|
||||||
 |
||||||